Liefdevolle organisatiecultuur is niet zacht. Ze is eerlijk.

Er zijn hoofdstukken die je schrijft vanuit kennis.
En er zijn hoofdstukken die ontstaan vanuit jaren kijken, luisteren, werken met mensen en organisaties — en steeds opnieuw tot dezelfde essentie komen.
Hoofdstuk 5 van Stralende Hartelijkheid Resoneert – Het Nieuwe HR is zo’n hoofdstuk.
Samen met Els Brusselmans schreef ik over liefdevolle organisatiecultuur.
Niet over een organisatie waarin iedereen altijd gelukkig moet zijn.
Niet over waarden die mooi op een muur staan.
En ook niet over leiderschap waarbij moeilijke gesprekken uit de weg worden gegaan om de harmonie te bewaren.

Wel over organisaties waarin mensen én resultaten ruimte krijgen.
Waar er verbinding is, maar ook duidelijkheid.
Waar waarheid gezegd mag worden zonder de relatie te verliezen.
Waar strategie niet losstaat van de mensen die haar iedere dag moeten realiseren.

Stevig in waarheid. Zacht in relatie.
Dat is voor ons de essentie.

Omdat we naar dezelfde organisatie kijken vanuit twee verschillende brillen.

Els brengt de strategische blik.
Ik breng de blik op mens, cultuur, gedrag en onderstroom.

En ergens tussen die twee ligt vaak precies datgene wat een organisatie nodig heeft.

Want strategie zonder mensen werkt niet.

Maar alleen naar mensen kijken zonder de strategische werkelijkheid van een onderneming mee te nemen, evenmin.

Het is die combinatie die ook de basis vormde voor hoofdstuk 5.

En terwijl we het schreven, voelden we allebei:
we willen dit hoofdstuk niet alleen laten lezen.
We willen ermee organisaties faciliteren met een open blik.